Perfil de MoaeNEVER RETREATFotosBlogListasMás  |  Herramientas Ayuda |
|
31 octubre ความเจ็บปวดของกัตจังสงสารกัตจัง คงจะทรมานมาก ผอมสุดๆ แต่ก็รอดตายมได้แล้ว รอลุ้นว่าพรุ่งนี้จะมีใครมาบริจาคเลือดให้กัตจังไหม แง.... กัตจังอดทนอีกนิดนะ อุตสาห์พ้นวิกฤตมาได้ ตอนนี้กัตจังผอมมาก
เฮ้อ ส่วนเจ้าเบนนี่ก็แข็งแรงดี วิ่งซนทั้งวัน วันนี้มันมาเกาะหลังเราตอนที่เรากะลังดูสายน้ำเกลือให้กัตจัง น่าร๊ากกกที่สุด
สุดท้ายนี้................
ดีใจว้อย เอาไขมันออกไปจากตัวได้หกกิโล สะใจจริงๆ 30 octubre กัตจัง....อย่าเป็นอะไรไปนะรู้สึกแย่มาก ไม่ได้เข้าบ้านพี่นิคอาทิตย์นึง เช้านี้ เจอกัตจังนอนนิ่ง ไม่ไหวติง กลิ่นตัวเหม็นมาก มีหนองไหลออกจากปาก เกรอะกรังไปด้วยคราบเลือด เขย่าตัวมันไม่รู้สึก พออุ้มขึ้นก็ไม่กระดิก คิดว่ามันตายแล้ว รีบวิ่งไปปลุกพี่นิค แหกปากราวกับบ้านไฟไหม้ จนกัตจังผงกหัว เราถึงรู้ว่ามันยังไม่ตาย เอารถออก พาไปโรงพยาบาล เข้าห้องฉุกเฉิน หมอให้น้ำเกลือ บอกว่ากัตจังช็อคเพราะขาดน้ำ และไตวาย ค่าของเสียในเลือดสูงมาก ค่าไตก็ขึ้น อุณหภูมิร่างกายต่ำ ตอบสนองช้า อ้าปาก ตาเหลือก หมอให้นอนบนแผ่นความร้อน แล้วให้อาหารทางสายน้ำเกลือ ฉีดยาลดกรด เรานั่งเฝ้าตลอด กัตจังพยายามลุกขึ้น แต่แรงมันไม่มี ล้มแผละ เราลูบหัวให้มัน มันพยายามกระดิกหางตอบ ทั้งๆที่ไม่มีแรง ตาปรือมาก เราขอให้หมอรับแอดมิน แต่กรงเต็ม เคสฉุกเฉินเยอะมาก แล้วกัตจังก็ทำท่าจะไม่รอด หมอเลยให้กลับมาดูที่บ้าน เมื่อเย็นเราเปิดอาหาร มันทำจมูกฟุตฟิต เพราะยังไม่กินไรมาทั้งวัน เราบดอาหารแล้วใส่สลิงจะฉีดเข้าปาก พอมันอ้าปากจะกิน เท่านั้นแหละ มันก็อ้วกออกมาเป็นน้ำเหลืองๆ เยอะมาก เราสงสารมันอ่ะ มัรคงทรมานมาก สายตามันบอกว่าไม่ไหวแล้ว เราก็ปล่อยให้มันนอนในกรง มันหายใจแผ่วมาก ขอให้มีปาติหารย์ ขอให้กัตจังฟื้น เราไม่อยากให้มันตาย แง รู้สึกผิด ที่มัวแต่ทำงาน ไม่ได้เข้าไปดูมันในบ้าน ปกติกัตจังจะเป็นแมวนิ่งๆ วันๆก็นั่งที่เดิมอย่อย่างนั้น คนที่บ้านเลยไม่ผิดสังเกตอะไร เรารู้สึกแย่ ที่มัวแต่ทำงาน ไม่ได้เข้าไปดูมัน ปกติกลางวันจะอยู่ที่บ้าน กลางคืนก็นอนคอนโด นี่ไม่เข้าบ้านอาทิตย์นึง ขอปาติหารย์ ช่วยกัตจังทีเถิด 28 octubre ลาภอันประเสริฐของ พิม ภรากรตอนที่เจอเพื่อนเก่าๆ ถามว่าทำงานไรกันบ้าง บางคนตอบ เป็นครู เป็นเซล เป็นโปรแกรมเมอร์ เป็นพนักงานแบงค์ เป็นเลขา เป็นพีอาร์ ฯลฯ ตอนที่ถามว่าเป็นอะไร ทุกคนแย่งกันตอบ แต่พอถามว่าชอบเหรอ ... เงียบ ... ไม่มีใครตอบ สักพัก ก็มีคนนึงตอบว่า “ทำไงได้ ไม่ชอบ ก็ต้องทำ ไม่ทำ จะเอาไรกิน ไม่ได้เหมือนมึงนี่ แดกอุดมการณ์แทนข้าว” เราตอบ “ใครบอกว่ากูแดกอุดมการณ์แทนข้าว กูแดก มาม่าต่างหาก” 555+
การได้ทำในสิ่งที่รัก เป็นลาภอันประเสริฐ การได้เงินจากงานที่รัก เป็นมหาลาภอันประเสริฐ การได้เงินจากงานที่รัก(เยอะๆ)เป็นอภิมหาลาภอันประเสริฐ และสุดท้าย ….. การได้ใช้ชีวิตในแบบที่เรารัก กับคนที่เรารัก เป็นอภิมหาลาภอันประเสริฐโคตรๆ (สำหรับพิมภรากร) นัทโตะแง่มๆ ทำอายัย เค้าเพิ่งจาตื่น งั่มๆ ยินดีที่ได้รู้จัก ดีใจที่เรานั้นเคยได้ใกล้ชิด ชีวิตฉันเคยมีเธอ
มีวันที่เป็นพิเศษ มีคืนที่ได้ฝันดีอยู่เสอจนถึงนาที่สุดท้าย หมดเวลาแล้ว ฉันรู้ฉันเข้าใจ ไม่มีเธอแล้ว ฉันอาจจะต้องเสียใจ อาจจะเดียวดายไม่ดีเหมือนเดิม อย่างตอนที่ฉันมีเธอ
จะไม่มีใครคนอื่นมาแทนที่เธอก็ไม่เสียใจ นั่งไทม์แมชชีนกันไหม
จำไม่ได้ว่าเป็นเพลงประกอบละครเรื่องอะไร แต่จะชอบเพลงของศิรศักดิ์มาก เอามาฟังทีไรเพื่อนชอบว่าเราน้ำเน่า แต่บางครั้ง การที่เราอยู่ตามกระแสของเพลงใหม่ๆ เพลงแนวๆ เพลงที่ฟังแล้วเก๋
มันก็เบื่อเหมือนกันนะ เพราะงั้น เวลาที่เราอยู่คนเดียว เราจะหยิบเพลงเก่ามาฟัง
คืนนี้นอนไม่หลับ ไปเจอเพลงนี้โดยบังเอิญ เลยหยิบมาฟัง ไปดูเนื้อเพลงละกัน ร้องเองนะ
....ถ้าวันนั้น ฉันได้เอ่ยคำนี้ สิ่งดีๆ คงไม่จางหายไป .......ถ้าวันนั้น บอกรักเธอให้หมดใจ กอดเอาไว้ สบตากันอีกสักที 27 octubre วันนี้ชอบเพลงนี้เหมือนชีวิตได้ผ่านเลยวัยแห่งความฝัน วันที่ผ่านมาไร้จุดหมาย ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่เพียงตัวและจิตใจ เป็นมิตรแท้ที่ดีต่อกัน เหมือนชีวิตผันผ่านคืนวันอันเปลี่ยวเหงา ตัวเป็นของเราใจของใคร มีชีวิตเพื่อสู้คืนวันอันโหดร้าย คืนที่ตัวกับใจไม่ตรงกัน คืนนั้นคืนไหน ใจแพ้ตัว คืนและวันอันน่ากลัวตัวแพ้ใจ ท่ามกลางแสงสีศิวิไลซ์ อาจหลงทางไปไม่ยากเย็น คืนนั้นคืนไหน ใจเพ้อฝัน คืนและวันฝันไปไกลลิบโลก ดั่งนกน้อยลิ่วล่องลอยแรงลมโบก พออับโชคตกลงกลางทะเลใจ ทุกชีวิตดิ้นรนค้นหาแต่จุดหมาย ใจในร่างกายกลับไม่เจอ ทุกข์ที่เกิดซ้ำ เพราะใจนำพร่ำเพ้อ หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข คืนนั้นคืนไหน ใจแพ้ตัว คืนและวันอันน่ากลัวตัวแพ้ใจ ท่ามกลางแสงสีศิวิไลซ์ อาจหลงทางไปไม่ยากเย็น คืนนั้นคืนไหน ใจเพ้อฝัน คืนและวันฝันไปไกลลิบโลก ดั่งนกน้อยลิ่วล่องลอยแรงลมโบก พออับโชคตกลงกลางทะเลใจ ทุกชีวิตดิ้นรนค้นหาแต่จุดหมาย ใจในร่างกายกลับไม่เจอ ทุกข์ที่เกิดซ้ำ เพราะใจนำพร่ำเพ้อ หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข ทุกข์ที่เกิดซ้ำ เพราะใจนำพร่ำเพ้อ หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข เราไม่เคยจรักกัน มีแต่วันที่อ่อนไหว ผ่านเลยไปและไม่เคยจะกลับมาเราดูหนังเรื่องเดียวกัน
รอบเดียวกัน
โรงเดียวกัน
นั่งใกล้กัน
แต่...เราไม่ได้ไปด้วยกัน
เมื่อหนังจบ... เราต่างก็ลุกเดินออกจากโรงหนัง
ไปตามเส้นทางของตัวเอง
โดยไม่แม้แต่จะเอ่ยคำทักทายกัน "ก่อนหน้านี้...เราก็เป็นคนแปลกหน้าที่เดินสวนกัน ถ้าตั้งแต่วันนี้ไปเราจะเป็นคนไม่รู้จักกัน ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย" 25 octubre No fearTell yourself No fear of ……..going out alone, No fear of ……..sleeping alone, No fear of…….. .looking for new jobs, No fear of………walking on an unusual road, No fear of ……...changing by tomorrow, No fear of ……... having new friends. พี่นิคฉันได้เรียนรู้จากเจ้านายของฉัน (พี่นิค)ว่า..... 1. ถ้าฉันเรียกเขาว่า “ไอ้เตี้ย” เขาจะกระโดดเตะฉันทีนึง ถ้าฉันเรียกเขาว่า “ไอ้หยิก” ฉันจะโดนตบหัวทิ่มทีนึง (แรงๆ) และถ้าฉันเรียกเขาว่า “ไอ้โหด” ฉันจะต้องเป็นกระสอบทรายให้เขาซ้อมมวยในตอนเย็นหลังเลิกงาน 2. ถ้าวันไหนฉันใส่กระโปรงมาทำงาน พี่นิคจะไล่ไปเปลี่ยนชุด แล้วใช้ฉันปีนหลังคาบ้านเก็บใบไม้ 3. ถ้าเช้าวันไหน ฉันซื้อหมูปิ้งแล้วลืมเอาน้ำจิ้มมาด้วย รังสีอำมหิตของเขาจะแผ่ปกคลุมไปทั้งออฟฟิส 4. ถ้าฉันลืมดูแลระบบกรองของบ่อปลาหรือลืมให้อาหารปลาแสนรักของเขา เขาจะให้ฉันโกยขี้ปลาด้วยมือเปล่า(จริงๆแล้วฉันเดาว่าเขาอยากจะเอาขี้ปลายัดใส่ปากฉันด้วยซ้ำ เพราะฉันก็คิดยังงั้นเหมือนกัน) 5. ถ้าฉันบ่นว่าไม่มีไรทำ เขาจะหางานให้ฉันทำ ซึ่งแต่ละงานนะ ...อาบน้ำหมา ล้างกรงไก่ เก็บใบไม้ในสวน ทำความสะอาดออฟฟิส หรือแม้แต่ให้ฉันไปหาเจ้าหน้าที่กรมประมงเพื่อให้เจ้าหน้าที่มาดูว่าปลาแสนรักของเขาที่ว่ายเฉียงๆเป็นไรมากหรือเปล่า 6. ถ้าฉันแต่งหน้ามาทำงาน เขาจะหัวเราะพรืดใส่หน้าฉันทุกครั้ง แล้วฉันก็ต้องจบลงด้วยการไปล้างออกทุกที 7. ถ้าฉันบ่นว่าอ้วน เขาจะสั่งให้ฉันไปวิ่งรอบหมู่บ้านแล้วหางานหนักๆให้ฉันทำ(โดยไม่สนใจว่าฉันจะไหวหรือเปล่า) 8. ถ้าฉันกำลังนั่งฝันหวาน อย่างอารมณ์ดี เขาจะเดินมากระชากฉันออกจากความฝัน แล้วไล่ฉันไปชงชา ( โอเปิ้ล!!!...ไปชงชาปะ) 9. วันที่เลวร้ายที่สุดของเจ้านายฉัน คงจะเป็นวันที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าปลาคาร์ฟแสนสวยของเขาขึ้นอืดลอยบนผิวน้ำ(มั้งนะ) |
|
|
